Samit G20 u Torontu konačno je završen! Dobra vijest je da su učesnici Samita donijeli veoma važne odluke, koje će odlučiti našu budućnost i kao i da su svi preživjeli.
Sjedim u subotu ispred TV-a, gledam prilično dosadan fudbal i povremeno prebacujem na kanale koji direktno prenose okršaje policije i demonstranata u centru Toronta. U pojedinim momentima su se događaji iz centru Toronta pokazali mnogo zanimljivijim od onih na fudbalskim terenima u Južnoj Africi. Subota je bila samo prvo poluvrijeme u okršaju demonstranata i policije.

Hiljade policajaca, poredani i uredno obučeni u tešku crnu zaštitnu opremu - toliko tešku da su se jedva kretali. Ponekad satima stoje na jednom mjestu, pa se pomjerili dvadeset metara prema demostrantima, demonstranti se tada povuku za isto toliko metara, a onda opet stajanje i dosada... Vraćam se na fudbal.

Ali u jednom momentu policija iznenadi demonstrante i napusti i njih i svoje pozicije. Zašto - niko ne zna. Pritom zaborave neki od svojih auta, i to otključane i sa uključenim rotacionim svjetlima. Demonstranti to iskoriste, zauzmu napuštenu teritoriju, pa onda huligani među njima, koje li koincidencije obučeni kao i policija u crno, uđu u ta napuštena policijska auta, malo prošvrljaju unutra, otkinu laptop, radio stanicu, poneki hrabriji počnu k'o majmuni skakati po njima i na kraju ih zapale. I tako, u subotu, četiri zapaljena policijska auta i još pokoji civilni, nekoliko razlupanih novinarskih auta, polupani izlozi, opljačkane prodavnice. Dok se to događa, reporteri u neposrednoj blizini zapaljenih auta se pitaju gdje je policija. Bili su tu prije nekoliko trenutaka i otišli! Ja pomislim, završila ljudima smjena pa se otišli odmoriti, a druga smjena malo zakasnila, vjerovatno zbog zastoja u saobraćaju. Sve je moguće.

Kad zaštita dvadeset svjetskih vladara i njihove pratnje košta milijardu dolara, zaista je sve moguće! Mobilisano 20 hiljada policajaca. Dvije divizije policajaca! Od aktivnih i utreniranih, do penzionisanih i onih iz kancelarija. Mobilisane čak i žene iz policijskih kancelarija, službenice i sekretarice. Sve, obučene u ove teške uniforme. Lijepo se vidi koliko ih ta uniforma pritišće i koliko im je teško glumiti silu, strah i trepet... Fikuse iz policijskih kancelarija ovog puta nisu mobilisali, iako su i za njih imali spremne uniforme. A koliko demonstranata? Kažu da ih se u jednom momentu skupilo pet do sedam hiljada, i to većinom mirnih demonstanata i radoznalaca koji su uglavnom snimali ono što se tu dešavalo. Onih par stotina huligana i probisvjeta, koji putuju svijetom od jednog do drugog samita, mobilisalo je još najviše par stotina sličnih, domaćih. I to je to. Dvadeset hiljada policajaca se ustvari nosilo sa tri-četiri stotine huligana. Ostali koji su izišli na ulice bili su samo šarolika i mirna kulisa.

Obučeni u crno, sa maskama na licima, čekićima, palicama, ciglama (precizno presječenim na pola), huligani su se mogli lako prepoznati. TV kamere su ih pratile, snimale i sve direktno prenosile. Iako su pokušavali da sakriju lica, lako su se mogli identifikovati oni koji su palili policijska auta, ili huligan koji nosi čekić, ili jedan od onih koji palicom razbijaju izloge... TV sve lijepo prenosi i komentariše, k'o fudbalsku utakmicu. I sve to traje sat, dva. Za to vrijeme, nijednog policajca u vidokrugu. Oni su iza ugla, na sigurnoj udaljenosti od 200 do 300 metara, stajali u svojim vrstama, namršteni lupali palicama u plastične štitove, prijeteći nekolicini ne baš zainteresovanih, koji su ih iz blizine slikali.

Sve je to ličilo na dobro režiranu, ali loše izvedenu predstavu. Glumci, pritisnuti teškom opremom, potpuno izgubljeni... Cijena predstave je milijarada dolara. Trebalo je, sa što manje gubitaka, opravdati te dolare. Gledajući tu maskaradu malo sam računao. Za vrijeme provedeno na terenu i u pripremama, policajci su plaćeni prekovremeno, $80 do $100 na sat. Ako je svaki od tih 20 hiljada policajaca u ta dva dana radio 20 prekovremenih sati, zaradio je $2,000. Znači, 40 miliona dolara na prekovremeni... U redu... Betonsko - žičana ograda je koštala dva miliona dolara. Ali gdje odoše onih preostalih 958 miliona dolara?! Kažu da je prošli samit G20, održan u Londonu, koštao 30 puta manje. Sarkozi je upravo ovdje u Kanadi, ne baš diplomatski, izjavio da će naredni skup u Parizu koštati deset puta manje od ovoga u Torontu. Umalo da zaboravim, prvo poluvrijeme demonstranti su ubjedljivo dobili sa 4:0.

Drugo poluvrijeme, nedjelja.

Nakon što su tokom noći, u poluvremenu, pokupljene izgorjele olupine auta sa ulica, očišćeno staklo, razbijeni izlozi pokriveni daskom, u nedjelju je policija krenula u ofanzivu. Svi u napadu, preko krila ali i kroz sredinu. Pohapsili su sve što se kretalo centrom grada: i demonstrante sa pudlicama na lančiću, i huligane, i radoznalce sa foto aparatima i kamerama, i TV kamermane, i reportere, sve... Kad su vidjeli da je đavo odnio šalu, demonstranti su se organizovali i u redovima stajali i čekali da im stave plastične lisice i uhapse ih. Onda su se uhapšeni TV reporteri počeli javljati svojim mobilnim telefonima direktno u program iz centra gdje su odvodili uhapšene. Pokušali su i intervjuisati policajce koji su njih tog trenutka intervjuisali. I sve to direktno u TV program. Uhapšeno 900 ljudi.

Ukratko, vrhunska predstava! Jedino mi je ostalo nejasno u koju kategoriju da je uvrstim: komediju, dramu, operu... Oni koji su sve ovo režirali, ubijeđeni su da je predstava opravdala uloženu milijardu dolara. Za njih, to je i najvažnije. To što su glumci većinom bili naturščici i amateri, koji svoje uloge nisu najbolje odigrali, nije ni bitno.

Rezultat utakmice je na kraju ipak izjednačen, 4:4.
Produžeci se neće igrati. Ili možda u vrijeme slijedećeg samita...